داستان من

۸.

خسته و آشفته...

حیران، به فرو رفتنم خیره مانده ام

آرام آرام سرد می شوم و در پایان سنگ!

چنین است داستان انجماد:

فرو رفتن در سرما و تاریکی.

---

۷.

چرا چنین از بالا به من می نگریستی؟

راست است که من در پایین و زیر مانده ام

اما کاش تو نیز نزول می کردی

تا خط بین ما، بین چشمان ما، افقی شود.

---

۶.

این مترسک چه آشناست

او را جایی دیده ام

آری، آری، هنگامی که رو به آینه می ایستم!!

او نیز چون من

هست و وجود ندارد: نیست هستنمای!

دیگرانش زنده و پویا می پندارند اما

بهره اش از وجود به اندازه سنگی است

---